Dingen die dingen duwen

Gewicht, grootte en waar hij wordt geraakt, bepalen of een beker omvalt

Rol een voetbal tegen een volle beker en de beker valt om en klotst leeg in de richting waarin de bal rolde. Rol er een knikker tegen, zelfs hard, en de beker rammelt alleen. Er staat geen regel in de code die zegt: “voetbal gooit beker om”. Er is één regel voor alles wat op zijn voet staat, en elke bal brengt daar zijn eigen gewicht, stuiterigheid en grootte in mee.

De regel stelt één vraag. Laat de klap de beker zo hard om zijn verre rand draaien dat zijn midden over die rand komt? Een zwaardere bal geeft een hardere klap. Een grotere bal raakt hoger, waar dezelfde klap de beker meer draait. Een hoger, smaller ding valt makkelijker om, en een breder, lager ding houdt beter stand. In het uitgebrachte spel blijft elke beker staan of valt hij om volgens deze som. volgende update Flessen en kolven ook, elk met hun eigen getallen.

Sleep een beker met je vinger en stop ineens, en hij valt om. Rem rustig af en hij blijft staan. Zwaai hem te snel om een scherpe bocht en hij valt ook om. De beker wil doorgaan terwijl je vinger is gestopt of afgeslagen, en dezelfde som beslist allebei. Niets in de code weet van bochten. Duw een beker langzaam, zelfs aan zijn rand, en hij schuift in plaats daarvan, omdat de grip van het papier het eerder opgeeft dan de voet van de beker.

Fruit, pennen, kiezelsteentjes en gestempelde kaartjes zijn weer anders. Die worden rechtstreeks in hetzelfde raster van vakjes geschilderd als de verf. Als je er een duwt, leest het spel alle vakjes van dat stuk fruit als één vast stuk, verplaatst het en legt het weer neer vanuit zijn oorspronkelijke vorm, zodat het nooit verkruimelt of een druppel verliest. Geef een pen een duw aan één kant en hij draait rond, omdat het spel uit zijn eigen vakjes meet hoe zijn gewicht verdeeld is.

Kantel de tablet en ballen, auto’s, fruit, touwtjes en bekers voelen dezelfde helling

Kantel een telefoon of tablet en de pagina kantelt mee. Ballen, autootjes, fruit, touwtjes, bekers, confetti en stickers lezen allemaal dezelfde trek naar beneden. Elk begint pas te bewegen als die trek groter is dan zijn eigen grip op het papier. Een knikker gaat bijna meteen. Confetti heeft een duidelijke kanteling nodig. Een touwtje en een beker hebben een steile nodig. Een sticker die op droog papier is vastgeplakt, schuift nooit, tot warmte of water zijn lijm heeft losgemaakt.

Een knikker en een tennisbal die samen worden gekanteld, versnellen niet even hard. De knikker is massief, de tennisbal hol, en een rollende bal steekt een deel van zijn energie in zijn draaien. Het spel gebruikt dezelfde twee breuken die je in een natuurkundeboek vindt, 5/7 en 3/5, dus de knikker loopt uit.

De tablet leert ook hoe je hem vasthoudt. Leg hem schuin op je schoot en je tekening loopt niet naar beneden weg. Een kleine kanteling wordt al snel als het nieuwe vlak behandeld. Een duidelijke kanteling laat dingen blijven stromen, en zwakt maar langzaam af. Water, smurrie en de lucht lezen dezelfde helling via hun eigen stroming.

De schudknop stoot tegen de tafel: een snelle reeks korte schokken in willekeurige richtingen. Losse dingen lopen bij elke schok achter, dus ze springen rond, elk naar zijn eigen grip.

De hand raakt zoveel papier als zijn schildering bedekt, en kent het verschil tussen een klap en een veeg

De hand is gratis en altijd op het scherm. Zet zijn grootteschuif helemaal laag en alleen het topje van de wijsvinger raakt, voor fijn vingerverven. Vanaf iets onder het midden van de schuif is het de hele handpalm, die een handpalm vol uit een plas knijpt en een brede geul door dikke verf ploegt. Met een muis zie je de geschilderde hand, en de schijf die hij indrukt, heeft de oppervlakte van de huid op die schildering, tot op een half procent. Een eerdere versie drukte minder dan de helft van de huid die hij liet zien. Dat is voor de release opgelost.

Een touchscreen kan niet zien hoe snel een vinger neerkwam. Dus de hand drukt meteen en beslist achteraf. Til je snel op zonder te schuiven, dan was het een klap, en spat de verf. Schuif je, of blijf je liggen, dan was hij neergelegd, dus verf uitsmeren spat haar nooit rond. Zelfs de geschilderde manchet van de mouw hoort bij de simulatie. Die duwt een beker opzij die de handpalm miste, en gaat eroverheen als je op een vingertop kantelt.

Elke vinger op het glas is een eigen hand. De ene kan een touwtje vasthouden terwijl de andere verf uitsmeert, en de ene optillen laat nooit vallen wat de andere vasthoudt. Als het systeem midden in een gebaar een vinger inpikt, bijvoorbeeld voor een melding, laat de hand netjes los en maakt hij niets af.

Worpen lezen de echte snelheid van de vinger. Elke aanraking draagt de tijd mee waarop ze gebeurde, dus een zwiep wordt op een drukke oude tablet net zo gemeten als op een snelle. Een gegooid ding vertrekt met een deel van de snelheid van de vinger, en een vast ding schuift bij het landen uit tot stilstand.

Een beker bruist en een fles spuit door de grootte van zijn opening

Bekers, de colafles en de kolf zijn allemaal één soort ding: een vat met inhoud. Wat erin zit, is een goed gemengde hoeveelheid met haar kleur, waarvan ze is gemaakt, haar bruis en haar temperatuur. De opening is een deur, en alles wat daar neerkomt, gaat erin, zoals het overal anders neerkomt.

Er is geen geisercode en geen tandpastacode. Als er binnenin gas ontstaat, moet het door de opening naar buiten. Door een brede beker gaat het gas langzaam weg en bruist het drankje alleen en schuimt het over de rand. Door de smalle hals van een fles moet hetzelfde gas er snel uit, en boven een vaste snelheid neemt het de vloeistof mee omhoog. Zeep in het mengsel vangt het gas als schuim dat veel langer blijft. Verander de getallen en je hebt een andere uitbarsting.

Gooi een beker om en hij loopt leeg in de richting waarin hij viel. In het uitgebrachte spel is het morsen een kortere weg: een plas en een spat. volgende update Flessen en kolven blijven staan of vallen om volgens hun eigen bouw. Een volle colafles op een smalle voet valt bij een kanteling om voordat hij schuift, en een gedrongen kolf schuift. Maak de fles leeg en hij weegt minder dan de helft, dus hij valt om bij een tik waar een volle alleen van rammelt. Wat eruit stroomt, wordt bepaald door de vorm: een beker is bijna meteen leeg, een fles giet seconden lang, en wat onder de hals zit, blijft erin.

Niets stapelt en alles valt in slowmotion, zodat de pagina stabiel blijft onder de handen van een kind

Een tablet moet dit allemaal met 60 stappen per seconde draaien naast water, verf, vuur en lucht. Elke kortere weg hieronder houdt wat een kind ziet en laat weg wat het niet zou zien.