O nas: Professor Oops i Game Tailors
About this source
Game Tailors
Source: O nas: Professor Oops i Game Tailors
Aplikacja do rysowania, w której papier jest prawdziwy. Bez reklam. Bez kont. Bez danych osobowych: tylko anonimowe statystyki, które możesz wyłączyć.
Game Tailors · Schieweg 15Y-40, 2627 AN Delft (NL)
KvK 92437702 · VAT NL866044474B01
info@gametailors.com · +31 6 4227 5919
© 2026 Game Tailors
O nas
Kartka, która robi to, co prawdziwy papier
Professor Oops to aplikacja do rysowania i malowania dla dzieci w wieku ok. 4–10 lat, w której kartka zachowuje się jak prawdziwy papier: farba się rozlewa, keczup chlapie, rysunek można upiec i zamrozić, a prawdziwe kuchenne eksperymenty dzieją się na ekranie. Tworzy ją Game Tailors z Holandii.
Kto ją tworzy
Aplikację Professor Oops tworzy Game Tailors, studio gier z Holandii (gametailors.com). Robimy ją dla dzieci, które chcą sprawdzić, co dzieje się z rysunkiem (keczup wsiąka w kartkę, farba się rozlewa, rysunek trafia do piekarnika), i dla dorosłych, którzy wolą, żeby ten bałagan powstawał na ekranie, a nie na kuchennym stole.
Aplikacja ma jedną nazwę we wszystkich językach: Professor Oops, od malarza w czerwonym berecie, który prowadzi po aplikacji i po tej stronie. „Oops” to chwila, wokół której wszystko się kręci: kleks, chlapnięcie, coś, czego niby nie wolno, i nikt nie krzyczy.
- Strona
- gametailors.com
- Kontakt
- info@gametailors.com
- Rejestr handlowy (KvK)
- 92437702
Dlaczego kartka zachowuje się jak prawdziwa
Kartka w aplikacji Professor Oops to nie obrazek. To arkusz złożony z maksymalnie około 200 000 malutkich komórek, każda o boku mniej więcej pół milimetra. Każda komórka wie kilka rzeczy: ile koloru w nią wsiąkło, jak bardzo jest mokra, jak gorąca, czy coś na niej leży, czy jest wgnieciona, przypalona albo zamarznięta.
Każde narzędzie zmienia tylko te rzeczy. Woda moczy komórki. Ogień je podgrzewa. Piekarnik grzeje całą kartkę w 180 °C przez dwadzieścia minut. A każdy materiał (keczup, miód, farba, ciasto, olej) jest opisany przez swoje właściwości: jak bardzo jest rzadki, jak grubą kroplę utrzyma, czy się topi, brązowieje, plami albo pływa po wodzie.
Emergencja, po prostu
Nikt nie napisał „jeśli keczup spotka ogień”
Większość aplikacji programuje każdą sztuczkę ręcznie: kiedy to dotknie tamtego, pokaż taką animację. My robimy odwrotnie. Rzeczy w aplikacji Professor Oops reagują przez wspólne prawa fizyki: jedna skala ciepła dla wszystkiego, jeden rodzaj wilgoci, jedna miara kwasów i zasad, jeden zegar dla pleśni i czasu.
Dlatego kombinacje, których nikt nie zaplanował, po prostu się zdarzają. Linia wody zatrzymuje ogień, bo mokry papier nie zapali się, dopóki woda nie wyparuje. Rysunek świecówką przetrwa wybielacz, bo wosk nie dopuszcza wybielacza do koloru. Sok z czerwonej kapusty robi się różowy od cytryny i niebieski od białka jajka, bo oba wnoszą do kartki własną kwasowość. Kiedy dodajemy nowy materiał, wystarczy wpisać jego właściwości, a dołącza do całej reszty.
Naukowcy nazywają to emergencją: wiele prostych zasad razem daje zachowanie, które wygląda na skomplikowane. Dla dziecka znaczy to po prostu: spróbuj i zobacz.
Jak piszemy tę stronę
Każda strona z eksperymentem i techniką ma dwie połowy. Pierwsza mówi, co naprawdę dzieje się w aplikacji, sprawdzone w samej grze, a nie pisane z pamięci. Jeśli aplikacja czegoś nie robi, nie piszemy, że robi.
Druga połowa mówi, jak zrobić bezpieczną wersję naprawdę, w domu albo w klasie, z zaznaczonymi krokami dla dorosłego. Niektórych rzeczy nigdy nie wolno próbować: mieszania wybielacza z octem, lania wody na patelnię z płonącym olejem, ognia, skupiania słońca lupą. Na tych stronach nie ma żadnej instrukcji, tylko co robić, gdyby to się zdarzyło, i gdzie dzwonić (w Polsce: 112).
Nie twierdzimy, że aplikacja sprawia, że dzieci są mądrzejsze. Piszemy, co pokazuje i do jakiego tematu szkolnego pasuje.
Kto tworzy aplikację Professor Oops?
Game Tailors, studio gier z Holandii (gametailors.com).
Kim jest Professor Oops?
To malarz w czerwonym berecie z ikony aplikacji, którego spotkasz na całej tej stronie. Sprawdza wszystko (keczup na obrazie, kartka w piekarniku), żeby zobaczyć, co się stanie, a aplikacja pozwala dzieciom robić to samo. Jego imię to nazwa aplikacji, taka sama we wszystkich językach.
Dlaczego wygląda jak prawdziwy papier, a nie jak kreskówka?
Bo kartka jest symulowana komórka po komórce, więc farba, woda i jedzenie zachowują się tak jak na prawdziwym arkuszu.